Herbert Austin stichtte nadat hij bij Wolseley/ weggegaan was in 1906 de Austin Motor Co. Ltd. Tot eind 1951 bleef het een zelfstandige firma om daarna met Morris, MG, Riley en Wolseley opgenomen te warden in de Nuffiefid-groep, die daarna British Motor Corporation gedoopt werd. BMC was dan wel Europa's grootste eugoconcern, maar de verschillende merken deden het niet steeds even goed. De eigen constructies verdwenen of werden door eenheidsoplossingen vervangen.

In 1947 kwam Austin met zijn eerste nieuwe naoorlogse model op de exportmarkt. De wagen was 'gestroomlijnd', in moderne pastelkleuren in plaats van zwart gespoten en ook technisch up to date. De A 40, die in zijn tweedeurs uitvoering Dorset en als vierdeurs Devon heette, had een nieuwe kopklepmotor, onafhankelijke voorwielvering, bladveren achter en hydromechanische remmen. In de zomer van 1947 werd de auto in verschillende Amerikaanse steden — hij was vooral voor de export naar de USA bedoeld — vertoond voordat hij officieel in Parijs geïntroduceerd werd. In '49 verdwijnt de Dorset.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1200
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 40/4300
Topsnelheid in km/uur: 115
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: coach en sedan
Productiejaren: 1947-1951
Productie-aantallen: 15.939 en 273.958

Austin is een van de weinige merken geweest die voor iedere beurs een auto gebouwd heeft. De kleine Seven was voor de man die geen motorfiets meer wilde berijden en de A135 was voor de diplomaten of fabrikanten die om wat voor reden ook geen Rolls-Royce of Bentley konden rijden. De carrosserie was bij Vanden Plas met de hand gemaakt en in de wagen vond men luxe zoals leer en notehout. De wagens hadden een lengte van 490 cm en werden door een moderne kopklep-motor aangedreven. Nieuw waren ook de onafhankelijke voorwielophanging en de hydraulische remmen van Lockheed.

Aantal cilinders: 6
Cilinderinhoud in cm3: 3993
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 135/3700
Topsnelheid in km/uur: 135
Carrosserie/Chassis: aluminium/afzonderlijk chassis
Uitvoering: sedan en limousine
Productiejaren: 1947-1956
Productie-aantallen: 1.910

In september 1948 verscheen de Austin A70, die als sedan Hampshire werd genoemd. Hij vertoonde de lijnen van de A40. In augustus 1949 kwam de stationcar onder de naam Countryman uit (afgebeeld) die van hout voorzien was. Er zijn er niet meer dan 901 van gemaakt. Vanaf 1950 herdoopte men de opnieuw vormgegeven A70 in Hereford. Deze is onmiddellijk te herkennen aan zijn vier ruiten in plaats van zes. Er verscheen ook een cabriolet, maar die is altijd zeldzaam gebleven met niet meer dan 266 stuks.


Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 2199
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 67/3800
Topsnelheid in km/uur: 125
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: sedan, stationcar en cabriolet
Productiejaren: 1948-1950 en 1950-1954
Productie-aantallen: 35.461 en 50.421

Direct na de oorlog maakte Leonard Lord als directeur van de Austin Motor Company een zakenreis door Amerika. Het doel was te weten te komen wat de Amerikaan graag wilde rijden. Thuisgekomen gaf hij zijn aanwijzingen die tot de Austin A90 Atlantic leidden. Ronde lijnen, veel chroom en een sterke motor kenmerkten de auto die als cabriolet en als hardtop coupé gebouwd zou worden. Een heel groot succes werd de Atlantic niet en daarom bleven de productie-aantallen aan de lage kant. In de VS verkocht men er 350.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 2660
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 88/4000
Topsnelheid in km/uur: 145
Carrosserie/Chassis: platformchassis
Uitvoering: coupé en cabriolet
Productiejaren: 1949-1952
Productie-aantallen: 7.981

Wie op zoek is naar een werkelijk ruime personenwagen die ook met geweld niet kapot te krijgen is, die een dermate kleine draaicirkel heeft dat hij ook in een smalle straat kan keren zonder de stoeprand te raken, waar je niet in STAPT maar in LOOPT, doet er goed aan een London-taxi te kopen zoals Austin die jarenlang onveranderd gebouwd heeft. De mooiste is de Austin FX3, waarvan het linkerportier ontbreekt, waardoor er meer bagageruimte ontstond.



Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 2199
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 52/4000
Topsnelheid in km/uur: 100
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: 3-deurs
Productiejaren: 1947-1958
Productie-aantallen: 7.237

Door zijn vier i.p.v. drie portieren optisch iets minder interessant dan zijn voorganger. Deze FX4 taxicab wordt ook nu nog veel in Engeland gebruikt. Miljoenen kilometers leggen de wagens af voordat ze verkocht worden en zelfs dan zijn ze nog heel goed bruikbaar. De carrosseriedelen zijn aan elkaar geschroefd en kunnen in korte tijd vervangen worden zonder dat de wagen naar een plaatwerker gebracht moet worden. Zodoende hoeft de wagen na een kleine aanrijding niet lang werkeloos te blijven. Vanaf '70 is er een dieselmotor, tegenwoordig van Nissan.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 2520-diesel (>'72)
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 60/3500
Topsnelheid in km/uur: 105
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis Uitvoering: sedan
Productie jaren: 1959-heden
Productie-aantallen: 44.000 (tot 1993)

Dit kleine wagentje, een soort opvolger voor de beroemde vooroorlogse Austin Seven, was oorspronkelijk alleen met vier deuren verkrijgbaar. Eind 1953 kwam er een tweedeurs versie uit en in 1955 een driedeurs station- car, de Countryman. Het was de eerste Austin met een zelfdragende carrosserie en hij was bedoeld als concurrent voor de Morris Minor die nu echter in hetzelfde concern gemaakt werd. In 1957 vroeg de Nederlandse importeur, de firma Stokvis, f 4.995 voor een tweedeurs A35, terwijl de Countryman f 1.370 meer kostte.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 803 en 948
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 30/4800 en 35/4750
Topsnelheid in km/uur: 105-110
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: coach, sedan en stationcar
Productiejaren: 1951-1956 en 1957-1962
Productie-aantallen: 222.264 en 294.892

De A40 is altijd een veel verkochte wagen geweest. De eerste naoorlogse serie, die van 1947 tot 1952 gebouwd werd, had al een kopklepmotor en onafhankelijke voorwielvering. Voor die tijd erg modern, dus. De opvolger van de A40-Devon en Dorset die tot 1954 in productie bleef, noemde men Austin Somerset. Aardig is de cabrio-versie die in '52 uitkwam (foto). De Somerset bleef kort in productie, want in 1955 kwam de veel moderner gelijnde A40 Cambridge.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1200
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 40/4200
Topsnelheid in km/uur: 115
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: sedan en cabriolet
Productiejaren: 1952-1954
Productie-aantallen: sedan: 166.063

Zonder twijfel is de Austin A40 Sports een goede tip voor de toekomst. Nog steeds vindt men dit model zonder veel moeite in Engeland en dan vaak voor vebazend weinig geld. De Austin-onderdelen zijn makkelijk verkrijg, baar en goedkoop en zelfs voor de aluminium carrosserie — hij werd bij Jensen gemaakt — schijnen nog delen te koop te zijn. Een nadeel heeft de wagen echter: een echte sportwagen is het niet. Een groot deel van de productie is naar Amerika geëxporteerd.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1200
Cermogen in pk bij toeren/minuut: 46/5000
Topsnelheid in km/uur: 125
Carrosserie/Chassis: aluminium op een afzonderlijk chassis
Uitvoering: cabriolet
Productiejaren: 1950-1953
Productie-aantallen: 4.011

Ook Austin ging over op de zelfdragende carrosserie en de A40 van 1954 was daar de eerste vertegenwoordiger van. De motor van de A40 was een gemoderniseerde Devon-krachtbron en die van de A50 was nieuw met dubbele Zenith-carburateurs. De aanvankelijk voorgestelde coach haalde het productiestadium nooit. De groter gemotoriseerde ASO verkocht veel beter dan de A40. In de uitvoering De Luxe was er extra chroom en een leren interieur.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1200 en 1489
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 42/4500 en 50/4400
Topsnelheid in km/uur: 112 en 118
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan
Productiejaren: 1954-1956 en 1954-1957
Productie-aantallen: 30.666 en 114.867

Als vervanger voor zowel de A40 als de ASO kwam in 1957 de forsere A55 Cambridge op de markt. Hij had een langere bagageruimte, een grotere achterruit, kleine vinnetjes en doorgaans vloerschakeling. Dat maakte hem tot een modernere auto dan zijn voorgangers. De aanduiding Cambridge zou geprolongeerd gaan worden op de latere Farina's. In Engeland leverde men de bestel- en pick up-versie van de A55-lijn zelfs tot 1971. Net als zijn voorgangers is dit nog steeds geen gewilde auto.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1489
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 51/4500
Topsnelheid in km/uur: 125
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan
Productiejaren: 1957-1958
Productie-aantallen: ca. 154.000

In de herfst van 1958 kwam Austin met een geheel nieuwe wagen op de markt. De Italiaanse carrossier Pinin Farina had de opbouw getekend, maar de auto werd in Engeland vervaardigd. Bij de tweedeurs wagen kon de rugleuning van de achterbank neergeklapt worden, waardoor de kofferruimte aanmerkelijk vergroot werd. Vandaag niets nieuws natuurlijk, maar wel in 1958. Vanaf 1959 werd de A40 ook als Countryman ofwel stationcar geleverd. In '61 volgt de Mk II met een nieuwe grille en hydraulische remmen.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 948 en 1098
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 35/4750 en 48/5100
Topsnelheid in km/uur: 110-130
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: coach en stationcar
Productiejaren: 1958-1967
Productie-aantallen: 342.280